مفهوم عصبی، نمونه ها و چگونگی بازسازی آن به Neurodivergent

Neuroanormal یک کلمه غیر رسمی است که مردم هنگام تفکر، توجه، پردازش حسی، ارتباطات یا سبک یادگیری از آنچه که از نظر اجتماعی به عنوان معمول انتظار می رود، استفاده می کنند. اغلب در کنار اصطلاحاتی مانند Neurodivergent، Neurodiverse، اوتیسم، ZiP0pid، دیسلککسی و پروفایل های دو برابر به نظر می رسد. کلمه می تواند مفید باشد، اما به تنهایی یک برچسب بالینی نیست. اگر شما تعجب می کنید که آیا الگوهای خود را تحت یک چتر تنوع عصبی گسترده تر قرار دهید، نقطه شروع آموزشی مانند یک نقطه شروع آموزشی مانند یک نقطه شروع آموزشی مانندنرم افزار Neurodivergent Self-reflection Toolمی تواند به شما در سازماندهی مشاهدات قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه آیا به دنبال حمایت حرفه ای.

به چه معناست؟

نورون به طور کلی به معنای “غیر طبیعی” است. در زبان روزمره، به الگوهایی اشاره می کند که ممکن است از انتظارات مشترک در زمینه هایی مانند توجه، ورودی حسی، ارتباطات اجتماعی، روتین، حرکت، تنظیم عاطفی یا یادگیری متفاوت باشد. شما همچنین ممکن است نوع نورون را ببینید، اما نورونی واضح تر و رایج تر است.

این تلفظ معمولا **noor-oh-ay-tail2AZ-ih-kul ** یا **nyoor-ay-AZP2AZ-ih-kul ** بسته به لهجه است. نکته مهم این است که استرس در “AZP2AZ” از آنجا که این اصطلاح غیر رسمی است، شما ممکن است بشنوید که آن را به طور متفاوتی در جوامع، محل کار، مدارس و بحث های آنلاین استفاده می شود.

به جدا کردن سه ایده کمک می کند:

• **Neuroular ** افرادی را توصیف می کند که الگوهای شناختی و حسی آنها متناسب با آنچه فرهنگ آنها معمولا انتظار دارد، هستند.
• **Neurodivergent ** افرادی را توصیف می کند که رشد عصبی یا عملکرد آنها با انتظارات متفاوت است.
• **Neurodiverse ** گروهی را توصیف می کند که شامل بیش از یک نوع نورون یا ایده گسترده تر است که مغز انسان به طور طبیعی متفاوت است.

نورون ها اغلب با نوروژنیک همپوشانی دارند، اما می تواند برای برخی افراد، نرم تر یا کمتر مبتنی بر هویت باشد. دیگران تنوع عصبی را ترجیح می دهند زیرا به طور گسترده ای در حمایت، آموزش و فضاهای جامعه مورد استفاده قرار می گیرد. بهترین اصطلاح معمولاً همان است که دقیق، محترم و انتخاب شده توسط فردی است که توصیف می شود.

نورون در مقابل نورونی در مقابل Neurodivergent

تفاوت بین نورون و نورونی در مورد متناسب با انتظارات معمولی است، نه در مورد ارزش، هوش، مهربانی، خلاقیت یا توانایی. فرد عصبی ممکن است از طریق بسیاری از مدارس، کار و سیستم های اجتماعی با ناسازگاری کمتر حرکت کند. یک فرد عصبی ممکن است به شرایط مختلف، سبک های ارتباطی، تنظیمات حسی و یا مجبور به انجام بهترین کارها نیاز داشته باشد.

عصبی و عصبی به معنای نزدیک تر هستند. در بسیاری از مکالمات گاه به گاه، آنها تقریبا قابل تعویض هستند. تفاوت این است که نورون ریشه های قوی تری در جنبش تنوع عصبی دارد، در حالی که نورون اغلب به عنوان یک توصیف کننده ساده زبان استفاده می شود. به عنوان مثال، ممکن است کسی بگوید که وقتی به نیازهای حسی غیرمعمول توجه می کنند، عصبی هستند اما مطمئن نیستند که کدام چارچوب متناسب است. شخص دیگری ممکن است بگوید که آنها عصبی هستند، زیرا آنها با ZipP0pid، اوتیسم، دیسلککسی، زیP4AZ یا دیگر مشخصات توسعه عصبی شناسایی می شوند.

کلمه نوردیف متفاوت است. یک فرد به طور معمول به عنوان متخصص عصبی یا عصبی شناخته می شود، در حالی که یک کلاس، محل کار، خانواده یا جامعه می تواند عصبی باشد زیرا شامل افرادی با انواع مختلف عصبی است.

نمونه های عصبی در زندگی روزمره

نمونه های عصبی می توانند بسیار متفاوت از فرد به فرد باشند. همان ویژگی ممکن است یک قدرت در یک محیط و یک منبع اصطکاک در دیگری باشد. زمینه مسائل

برخی از افراد ابتدا متوجه تفاوت های حسی می شوند. چراغ های روشن، صدای پس زمینه لایه، عطر قوی، لباس های خراشیده یا اتاق های شلوغ ممکن است به طور غیر معمول شدید باشد. دیگران ممکن است به دنبال حرکت، فشار، صدا یا تحریک بصری اضافی برای تنظیم باشند. تفاوت پردازش حسی می تواند در اوتیسم، زیP0AZ و پروفایل های دیگر ظاهر شود، اما آنها همچنین می توانند بخشی از تجربه زندگی گسترده تر فرد باشند.

توجه و عملکرد اجرایی یک منطقه مشترک دیگر است. فرد عصبی ممکن است به طور عمیقی بر روی یک موضوع جالب برای ساعت ها تمرکز کند، سپس برای شروع یک کار روزمره، تغییر فعالیت ها، برآورد زمان یا به یاد آوردن چندین گام در یک زمان تلاش کند. این همان تنبلی نیست. این می تواند منعکس کننده چگونگی توجه، انگیزه، حافظه کاری و شروع کار باشد.

تفاوت های ارتباطی ممکن است شامل گرفتن زبان به معنای واقعی کلمه، نیاز به زمان پردازش اضافی، ترجیح دادن دستورالعمل های نوشته شده، نشانه های غیر مستقیم، یا استفاده از یک سبک مستقیم است که دیگران اشتباه می کنند. انرژی اجتماعی نیز می تواند متفاوت باشد. برخی از افراد از اتصال لذت می برند اما نیاز به زمان بهبودی بیشتر پس از محیط های پیچیده اجتماعی دارند.

الگوهای یادگیری می تواند ناهموار باشد. فرد ممکن است مطالب پیشرفته را بخواند، اما دشوار است املای را پیدا کند، سیستم های پیچیده را حل کند، اما با یادداشت های دست نویس مبارزه کند یا به طور روان صحبت کند در حالی که نیاز به ساختار بصری برای به یاد آوردن وظایف دارد. افراد متخصص تغذیه ممکن است به ویژه برای دیگران گیج کننده باشند، زیرا توانایی بالا در یک منطقه می تواند نیازهای حمایت واقعی را در منطقه دیگر پنهان کند.

آیا زیP0AZ، اوتیسم یا Neuroagenetic افسردگی؟

اوتیسم و ZiP0pid معمولاً تحت چتر عصبی قرار می گیرند و بسیاری از افراد نیز آن ها را به عنوان نورون توصیف می کنند. Dyslexia، دیسپراکسی، دیس محاسباتیia، ZiP4pid و برخی از تفاوت های فکری یا رشد اغلب در زمینه های مشابه مورد بحث قرار می گیرد. زیP5AZ همچنین ممکن است به عنوان متخصص عصبی توسط برخی از جوامع توصیف شود زیرا می تواند شامل تفاوت های رشد و شناختی باشد، اگرچه زبان هایی که مردم ترجیح می دهند ممکن است متفاوت باشد.

افسردگی و اختلال دوقطبی نیاز به دقت بیشتری دارد. آنها می توانند بر شناخت، انرژی، خواب، توجه و احساسات تأثیر بگذارند و برخی افراد هنگام بحث در مورد سلامت روان از زبان عصبی گسترده ای استفاده می کنند. با این حال، نورون اغلب برای الگوهای توسعه عصبی پایدار بیشتر از قسمت های خلقی استفاده می شود. اگر تغییرات خلق و خوی، ناراحتی، اختلال خواب یا نگرانی های ایمنی مرکزی هستند، عاقلانه است که با یک متخصص بهداشت روان صحبت کنید.

بیماری زیP32.8 و دیگر زوال عقل ها دوباره متفاوت هستند. آنها شامل تغییرات به دست آمده در طول زمان به جای تغییرات رشد عصبی مادام العمر هستند. برخی از افراد ممکن است از “neuroanormal” به معنای “neurologically Different” استفاده کنند، اما این استفاده گسترده می تواند تفاوت های مهم را محو کند. در زمینه های مرتبط با سلامت، زبان واضح تر و دقیق تر است.

چگونه به شما بگوییم که آیا ممکن است عصبی باشید

هیچ نشانه ای وجود ندارد که ثابت کند کسی عصبی است. یک رویکرد مفید تر این است که به دنبال الگوهای تکراری در طول زمان، تنظیمات و روابط باشید. بپرسید که آیا یک ویژگی برای سال های زیادی وجود دارد، چه در بیش از یک محیط نشان داده شود و آیا به اندازه کافی بر زندگی روزمره تاثیر می گذارد که حمایت یا اقامت کمک می کند.

شما ممکن است در مورد سوالاتی مانند این ها فکر کنید:

• آیا صداهای خاص، چراغ ها، بافت ها یا فضاهای شلوغ بیش از آنچه به نظر می رسد بر دیگران تاثیر می گذارند، بر شما تأثیر می گذارند؟
• آیا شما تمرکز شدید در برخی از زمینه ها و مشکلات اصلی شروع کار در دیگران دارید؟
• آیا مردم اغلب شما را به عنوان بسیار حساس، بسیار مستقیم، پریشان، هدیه، شدید یا سخت برای خواندن توصیف کرده اند؟
• آیا روال ها، اسکریپت ها، سیستم های بصری، دو برابر شدن بدن، فضاهای آرام یا دستورالعمل های نوشته شده زندگی روزمره را به طور قابل توجهی آسان تر می کند؟
• آیا زود یاد گرفتید که نیازهای خود را به خوبی پنهان کنید که دیگران تلاش خود را دست کم بگیرند؟

یک مقاله آنلاین نمی تواند این سوالات را برای شما حل کند و ارزیابی خود یک ارزیابی بالینی نیست. با این حال، یک انعکاس ساختاری می تواند به شما کمک کند تا الگوها را متوجه شوید، آنها را واضح تر توصیف کنید و تصمیم بگیرید که چه نوع پشتیبانی ممکن است مفید باشد. اگر می خواهید یک راه کم فشار برای سازماندهی افکار خود،ویژگی های Free Neurodivergent پرسشنامهمی تواند به عنوان نقطه شروع آموزشی به جای پاسخ نهایی استفاده شود.

یک چک لیست بازتاب عملی

اگر کلمه ی نوریکستیک به نظر می رسد، سعی کنید ایده را به مشاهدات خاص تبدیل کنید. برچسب های Vague کمتر از نمونه های بتنی مفید هستند.

اول، سه موقعیت را بنویسید که بیشترین توانایی را دارید. به دنبال شرایط اطراف آن لحظات باشید. شاید اتاق آرام باشد، کار معنی دار است، دستورالعمل ها بصری هستند، یا شما کنترل برنامه خود را دارید. این جزئیات می تواند نقاط قوت و پشتیبانی مفید را نشان دهد.

دوم، سه موقعیت را بنویسید که به طور منظم شما را تخلیه می کنند. شامل عوامل حسی، خواسته های اجتماعی، انتقال، فشار زمان، عدم اطمینان و زمان بهبودی است. هدف این نیست که خودتان را سرزنش کنید. هدف این است که نقاط اصطکاک بین سیستم عصبی و محیط خود را مشاهده کنید.

سوالات هویتی جداگانه از سوالات پشتیبانی "آیا من عصبی هستم؟" می تواند از نظر عاطفی مهم باشد، اما "چه شرایطی به من کمک می کند تا عملکرد خوبی داشته باشم؟" اغلب سؤالی است که زندگی روزمره را تغییر می دهد. شما نیاز به اصطلاحات کامل قبل از اینکه شما می توانید از یادآوری استفاده کنید، اضافه بار حسی را کاهش دهید، دستورالعمل های واضح تر را درخواست کنید یا از زمان بهبودی محافظت کنید.

در نهایت، در نظر داشته باشید که چه کسی می تواند به شما در ایجاد حس الگو کمک کند. این ممکن است یک درمانگر، پزشک، روانشناس مدرسه، متخصص محل کار یا حرفه ای واجد شرایط دیگر، بسته به سن، محل و اهداف شما باشد. یادداشت ها، مثال ها و سوالات را یادداشت کنید. مشاهده های خاص آسان تر از یک برچسب واحد است.

استفاده از زبان عصبی با مراقبت

زبان چگونگی احساس مردم در مورد خود را شکل می دهد. نورون می تواند زمانی مفید باشد که درب را برای درک خود باز کند، اما نباید راهی برای رتبه بندی افراد به عنوان طبیعی یا غیر طبیعی باشد. یک رویکرد مبتنی بر نقاط قوت از فرد می پرسد که چه چیزی باید رشد کند، چه چیزی در آن خوب است و محیط می تواند تنظیم کند.

هنگام صحبت در مورد شخص دیگری، زبان ترجیحی خود را دنبال کنید. برخی از افراد مانند کلمه اول هویت مانند فرد اوتیسم هستند. بعضی ها حرف اول شخص را ترجیح می دهند. برخی از آنها از Neurodivergent، نورون، معلول، هدیه، دو برابر استثنایی یا بدون برچسب در همه استفاده می کنند. زبان محترم کمتر در مورد حفظ یک اصطلاح کامل و بیشتر در مورد گوش دادن است.

برای والدین و شرکا، همان اصل به کار می رود. به جای پرسیدن این سوال که آیا یک کودک یا یکی از عزیزان "واقعا" عصبی است، بپرسید که چه الگوهایی را مشاهده می کنید و چه حمایت هایی باعث کاهش شرم، درگیری یا فرسودگی می شود. برای محل کار و مدارس، از درمان تنوع عصبی به عنوان یک روند اجتناب کنید. پشتیبانی عملی معمولا بیشتر از زبان جلای اهمیت دارد: انتظارات واضح، ارتباطات انعطاف پذیر، آگاهی حسی، روال های قابل پیش بینی و اجازه استفاده از ابزارهایی که کمک می کنند.

کجا برویم اگر Neuroanormal Fits

اگر نورونی مانند یک کلمه مفید برای تجربه شما احساس می کند، اجازه دهید یک شروع باشد. الگوهای اطلاع رسانی، نیازهای نام، سعی کنید پشتیبانی های کوچک و انعطاف پذیری زبان به عنوان شما بیشتر یاد بگیرید. ممکن است بعداً متوجه شوید که متخصص عصبی، اوتیسم، زیپسپید، دیسکسیک، دو برابر، یا اصطلاح دیگری بهتر است. همچنین ممکن است تصمیم بگیرید که هیچ یک از برچسب ها به اندازه درک سیستم عصبی شما مهم نیستند.

برای بسیاری از مردم، گام مفید بعدی، یک اصلاح حیات چشمگیر نیست. این یک یادداشت روشن تر، یک فضای کاری آرام تر، یک مکالمه صادقانه تر و یا یک ارزیابی حرفه ای است که در صورت نیاز به اطمینان یا مستندات بیشتر مورد نیاز است. اگر می خواهید در یک روش ساختار یافته اما کم فشار تأمل کنید، بررسی کنیدمنابع عصبی خودآگاهیو از آنچه به عنوان یک شروع گفتگو یاد می گیرید، نه یک حکم استفاده کنید.

ABP12.6

نورون چیست؟

Neuroanormal یک اصطلاح غیر رسمی برای شناختی، حسی، یادگیری، توجه و یا الگوهای ارتباطی است که با آنچه که معمولاً به نظر می رسد متفاوت است. این اغلب در نزدیکی Neurodivergent استفاده می شود، اما به خودی خود یک برچسب بالینی نیست.

عصب شناسی چیست؟

Neurodivergent افرادی را توصیف می کند که رشد عصبی یا عملکرد آنها با انتظارات معمول متفاوت است. این اغلب شامل اوتیسم، ZiP0pid، دیسلکسیا، دیسپراکسی، زیP4AZ و پروفایل های مرتبط است، اگرچه افراد در شرایطی که برای خودشان استفاده می کنند متفاوت هستند.

تفاوت بین عصبی و عصبی چیست؟

Neurodivergent بیشتر در جوامع و حمایت از تنوع عصبی ایجاد شده است. Neuroanormal معمولا یک توصیف کننده روزانه گسترده تر است. در مکالمه گاه به گاه، ممکن است همپوشانی داشته باشند، اما متخصص اعصاب اغلب دارای یک مفهوم واضح تر و جامعه است.

آیا زیپوزالی غیر عادی است؟

بسیاری از مردم زیP0AZ را به عنوان نورون توصیف می کنند زیرا می تواند تفاوت در توجه، کنترل محرک، عملکرد اجرایی، انرژی و تنظیم عاطفی را شامل شود. ZipP0pid نیز معمولاً تحت چتر تنوع عصبی مورد بحث قرار می گیرد.

آیا اوتیسم عصبی است؟

بله، اوتیسم به طور معمول به عنوان متخصص عصب شناسی توصیف می شود و همچنین ممکن است در زبان روزمره نورون نامیده شود. افراد اوتیسم می توانند تفاوت در ارتباطات، پردازش حسی، روال، منافع متمرکز و انرژی اجتماعی داشته باشند.

آیا زیپ52.8 عصبی است؟

برخی از افراد و جوامع شامل ZipP5AZ زیر چتر گسترده تر عصبی هستند زیرا می تواند شامل تفاوت های رشد و شناختی باشد. کلمه سازی ترجیحی می تواند متفاوت باشد، بنابراین زبان شخصی محور و خانواده مورد علاقه مهم است.

یک کودک عصبی چیست؟

یک کودک عصبی یک کودک است که رشد، یادگیری، توجه، پردازش حسی، ارتباطات یا رفتار آن با انتظارات معمولی متفاوت است. حمایت باید بر درک نیازها، کاهش شرم و ایجاد محیط هایی که کودک می تواند رشد کند، تمرکز کند.

چگونه می توانم بدانم که آیا من عصبی هستم؟

با ردیابی الگوهای تکراری در طول زمان و تنظیمات شروع کنید: نیازهای حسی، سبک توجه، انرژی اجتماعی، تفاوت های یادگیری، روتین ها و زمان بهبودی. اگر الگوهای زندگی روزمره را تحت تاثیر قرار می دهند یا به حمایت رسمی نیاز دارید، در مورد مشاهدات خود با یک حرفه ای واجد شرایط صحبت کنید.